شمارهٔ ۴۹
هوش مصنوعی: این ابیات، نگرانی شاعر را از گذر عمر و ناپایداری زندگی نشان می‌دهد. او به این نکته اشاره می‌کند که عمر او از هفتاد سال گذشته و مانند بادی که می‌گذرد، سریع و بی‌صدا سپری می‌شود. در پایان، او به این نتیجه می‌رسد که هر چه مدت عمر انسان (چه هشتاد سال و چه بیشتر) باشد، سرانجام به فنا می‌انجامد.
افسوس که عمر من ز هفتاد گذشتبگذشت چنانکه بگذرد باد بدشت
هوش مصنوعی: متأسفانه عمر من از هفتاد سال گذشت و گذشتن آن مثل گذشتن باد از دشت بود.
چون آخر کارها فنا خواهد بودپس مدت عمر ما چه هشتاد و چه هشت
هوش مصنوعی: همهی کارها در نهایت به زوال می‌رسد، پس زندگی ما هر چقدر هم که طولانی باشد، چه هشتاد سال باشد و چه کمتر، بیفایده است.