شمارهٔ ۶۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با حزن و اندوه از مکان محبوبش جدا می‌شود و بر این باور است که باید با دلbroken و غمگینی از آنجا برود. او به جای دیگری می‌رود، اما از این جدایی افسوس می‌خورد و گفتن این موضوع را غیرضروری می‌داند. به عبارتی، شاعر مجبور است به خاطر آزار و دلخوری‌ای که در این جدایی احساس کرده، از معشوق دور شود.
از کوی تو با دل حزین باید رفتبا غصه و قهر همنشین باید رفت
هوش مصنوعی: برای ترک کردن کوی تو باید با دل غمگین و در حالی که غصه و ناراحتی همراه من است، بروم.
رفتیم ز پیش تو بجائی که مپرساز خدمت مخدوم چنین باید رفت
هوش مصنوعی: ما از کنار تو رفتیم به مکانی که دیگر از خدمت کردنت نپرسیم، زیرا برای ما چنین روشی باید پیش گرفته میشد.