شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت چهره محبوبش اشاره میکند و آن را مشابه نور خورشید و عطر مشک ناب توصیف میکند. همچنین، او از لحظهای صحبت میکند که خورشید غروب میکند و پس از آن، همواره یاد آن چهره او را به گریه میاندازد.
ان روی چو افتاب در چشم منستوانموی چو مشک ناب در چشم منست
هوش مصنوعی: چهرهات مانند خورشید در چشمم میدرخشد و بازوی تو مانند مشک خالص، در دیدگان من جلوه میکند.
دیدم بگه زوال خورشید رخشزانلحظه هنوزم آب در چشم منست
هوش مصنوعی: دیدم که وقتی خورشید چهرهاش را از ما میپوشاند، هنوز اشک از چشمانم نمیریزد.