شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: در ابیات ذکر شده، شاعر از دشواری‌ها و تحملاتی که بر عواطف و احساساتش تحمیل شده صحبت می‌کند. او به این باور رسیده که گویی چیز خاصی وجود ندارد و بر ذهنش تنها نقش و نگاری از احساسات باقی مانده است. به نوعی، شاعر از غم و ناامیدی خود می‌گوید، اما در عین حال از خوشحالی‌ای که به دست آورده نیز اشاره می‌کند.
آنمه سوی ما چون نظر سعد نداشتبا ما ز تحملات چیزی نگذاشت
هوش مصنوعی: او به سمت ما نگاه نکرد و به همین خاطر، از دشواری‌ها چیزی برای ما باقی نگذاشت.
خوشوقت دلم که گفتم انگار نبودبر لوح ضمیر نقش انگاشت نگاشت
هوش مصنوعی: دل من خوشحال است که احساس میکنم بر دل و ضمیرم هیچ نشانهای از غم و اندوه وجود ندارد.