شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و دلربایی معشوق است. شاعر به مشاطه (آرایشگر) اشاره می‌کند و او را با زیبایی ماه مقایسه می‌کند. همچنین در این اشعار به چشمان دلربا و دل‌انگیز معشوق اشاره شده که دانه‌های دل را در بر دارد. در نهایت، شاعر به حال و هوای جهانی اشاره می‌کند که به خاطر وجود معشوق، بی‌نظیر و شگفت‌انگیز می‌شود.
بیزحمت مشاطه رخت همچو مهستبیمنت سرمه چشم مستت سهیست
هوش مصنوعی: بدون زحمت، آرایشگر زیبایی تو همچون ماهی است که بیدردسر، خط سیاه چشم زیبای تو بی‌نظیر است.
از دانه دل تراست بر خرمن ماهخالی که از و حال جهانی سهیست
هوش مصنوعی: از دل توست که این حس زیبای عشق به وجود آمده، مانند دانهای که بر روی خرمن ماه ریخته شده است. در حالی که این احساس از حالت برتر و لطیف جهانی سرچشمه میگیرد.