شمارهٔ ۱۰۷
هوش مصنوعی: این شعر به زندگی و گذر آن اشاره دارد. شاعر میگوید افرادی که با شادمانی زندگی کردهاند، در نهایت هم به خاک میپیوندند. او به گذر عمر اشاره میکند که همراه با شادی و غم است و خود را به کسی نسبت میدهد که از غمها آزاد و رها زندگی کرده است.
بگذشت حیات آنکه دلشاد بزیستو آن نیز بخاک رفت کز باد بزیست
هوش مصنوعی: زندگی هر کسی گذراست، حتی اگر با شادی و خوشحالی زندگی کند. در نهایت، همه به خاک خواهند رفت، همانطور که زندگی آنان از ناپایداری و گذر زمان نشئت میگیرد.
چون میگذرد عمر بشادی و بغممن بنده آنک از غم آزاد بزیست
هوش مصنوعی: زمانی که عمر به خوشی یا غم میگذرد، من کسی هستم که ترجیح میدهد از غم دور باشد و با شادی زندگی کند.