شمارهٔ ۱۰۸
هوش مصنوعی: این ابیات از شاعر اشاره به این دارد که اگر زیبایی و ویژگی‌های نیکو را بخواهیم، باید تلاش کنیم و به نوعی برای رسیدن به آن‌ها بدون معذوریت بکوشیم. همچنین، شاعر به این نکته اشاره دارد که مخلوق باید به خالق خود (شاه) وابسته باشد و چیزهایی که دارد را از او بداند. در واقع، رابطه میان بندگی و خدایی را به تصویر می‌کشد.
باشه که بخوبی رخش افزون ز مهستگر نرد ندیمانه نبازیم بهست
هوش مصنوعی: اگر از معروفیت و زیبایی او بیشتر از ماه نیز بگویم، خوب است، به شرطی که در بازی عشق به او باخته نباشم.
با شاه نیارم بگرو برد از آنکهر چیز که هست بنده را زان شهست
هوش مصنوعی: من نمیتوانم با پادشاهی که همه چیز در اختیارش است، از خودم دفاع کنم، زیرا هر آنچه که دارم وابسته به اوست.