شمارهٔ ۱۱۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی یک سرو خرامان در چمن اشاره میکند که هنگام عبور آن، درد دلش را به فراموشی میسپارد. او مانند ابر بهاری میباشد که به خاطر زیبایی و خندههای محبوبش، اشک میریزد و از زیباییهای گلشن ملک غمگین است.
تا از چمن آن سرو خرامان بگذشتدرد دل آزرده ز درمان بگذشت
هوش مصنوعی: وقتی که آن سرو خوشاندام از کنار چمن عبور کرد، دل آزرده و پریشان من هم از فکر درمان و آرامش رهایی یافت.
چون ابر بهار از آنسبب گریانمکز گلشن ملک آن بت خندان بگذشت
هوش مصنوعی: من به خاطر عبور آن معشوقه خندان از باغ سلطنتی، مانند ابر بهاری میگریم.