شمارهٔ ۱۱۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی مه (ماه) اشاره می‌کند که مانند عنبر درخشان است و نمایی از قوس‌های زیبا را ایجاد می‌کند. وقتی کسی با دقت به این منظره نگاه می‌کند، متوجه می‌شود که ماه به شکل چهارده قوس ظاهر می‌شود، شبیه به تیرکمانی که در حال کشیده شدن است. شاعر از این تصویر به عنوان نمادی از زیبایی و قدرت طبیعی سخن می‌گوید.
تا بر مه تابانش ز عنبر قوس استما را چو سپاهیان نظر برقوس است
هوش مصنوعی: چشم ما به زیبایی و درخشانی او خیره شده است، همانطور که سپاهیان به نشانه ای برق آسا توجه میکنند.
وقتی که بتم کمان کشد تا بن قوسبینی که مه چهارده در قوس است
هوش مصنوعی: وقتی محبوبم کمان را زه می‌کند، مشاهده خواهی کرد که ماه چهارده در قوس آسمان میدرخشد.