شمارهٔ ۱۵۲
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت میگوید که دل او اگرچه پر از اندوه و درد است و مشکلات ناشی از ظلم روزگار او را آزار میدهد، اما در ذهنش یک رباعی وجود دارد که میخواهد آن را با دیگران به اشتراک بگذارد. شاعر سپس از شنیدن این رباعی دعوت میکند.
گفتم دل من گرچه که غرق خونستوین محنت و غم از ستم گردونست
هوش مصنوعی: به دل خودم گفتم هرچند که از درد و رنج پر از خون است، این مشکلات و اندوهها به خاطر ظلمی است که بر من نازیده میشود.
در خاطر من رباعیی می گذردوینست رباعی بشنو تا چونست
هوش مصنوعی: در ذهن من یک شعر چهارخطی وجود دارد و حالا بشنو که این شعر چگونه است.