شمارهٔ ۲۱۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به یادآوری دلتنگی و ناکامی خود در عشق می‌پردازد. او به بت محبوبش اشاره می‌کند که هرگز از بی‌وفایی و ظلم چشم‌پوشی نکرده و هرگز با او صمیمانه رفتار نکرده است. شاعر به شکایت از بی‌توجهی و بی‌اعتنایی معشوق می‌پردازد و به یاد می‌آورد که هر چه در دل داشت به او گفت، ولی معشوق به حرف‌هایش گوش نکرد.
آن بت که دمی جفا فراموش نکردبا ما نفسی دست در آغوش نکرد
هوش مصنوعی: که آن معشوقی که هرگز از یاد نرود که به ما حتی یک نفس مهربانانه زندگی را هم نچشانید.
هر نکته که سر بسر بدو میگفتمدر بود ولی نگار در گوش نکرد
هوش مصنوعی: هر چیزی که به او میگفتم، در حقیقت وجود داشت، اما آن معشوق هیچ توجهی به حرفهایم نداشت.