شمارهٔ ۲۲۷
هوش مصنوعی: این اشعار به موضوع زوال و فنا اشاره دارد. شاعر می‌گوید که انسان‌ها نمی‌توانند در دنیا به دارایی‌های مادی وابسته باشند، زیرا هر آنچه از طلا و نقره دارند، در نهایت باقی نخواهد ماند. همچنین تأکید می‌کند که زندگی گذراست و لحظات را قدر بدانند، چرا که آنها نیز به سرعت سپری می‌شوند و به هیچ می‌رسند.
آنرا که زر و سیم بد ار زیز نماندسهلست دلا گر بتو هم چیز نماند
هوش مصنوعی: اگر کسی که ثروت و دارایی دارد، در برابر مشکلات و سختیها کمتوجه باشد، به راحتی میتواند از دست برود. بنابراین، ای دل، حتی اگر تو هم چیزی نداری، باید به مشکلات با دقت و هوشیاری برخورد کنی.
نا آمده نامدست و رفته بگذشتهان یکدمه را باش که این نیز نماند
هوش مصنوعی: ناامیدی و گذر زمان را با هم یادآوری می‌کند؛ فراموش نکن که لحظهها هم مانند گذشتهها از دست خواهند رفت و هیچ چیز پایدار نیست. بنابراین باید از هر لحظه استفاده کرد و آن را غنیمت شمرد، چرا که مانند سایر لحظات، این لحظه نیز دوام نخواهد داشت.