شمارهٔ ۲۴۴
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به عشق و جذابیت محبوب اشاره می‌کند. او می‌گوید تا زمانی که عشق و محبت محبوب در دلش باشد، روزهایش مانند چهره‌ی خوش محبوب دلپذیر خواهد بود. همچنین، همچون زلف محبوب که دل‌ها را به خود جذب می‌کند، کسانی که به عشق او مشغول‌اند، در آتش شوق و خواسته‌هایشان می‌سوزند.
تا در دل من مهر تو مهوش باشدروزم چو رخ فرخ تو خوش باشد
هوش مصنوعی: تا زمانی که عشق تو در دل من باشد، روزهای من هم چون چهره خوش تو شاد و روشن خواهد بود.
چون زلف تو هر دل که کند میل رختسودا زده ئی بر سر آتش باشد
هوش مصنوعی: وقتی کسی به جذابیت تو متمایل شود، دلش چنان میشود که مانند آتش شعلهور است و در میان اندوه و شوق میسوزد.