شمارهٔ ۲۴۶
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عشق و تمایل شاعر به معشوق است. شاعر می‌گوید با وجود اینکه چشم او به خاطر نگاه معشوق ستمگرش دچار درد و رنج است، اما همچنان به خاطر زیبایی‌اش و نرگسی که در چشمانش دارد، از هر طرف که به او نگاه کند، جذابیت و شگفتی را احساس می‌کند. این بیانگر تضاد میان آزار و زیبایی است که عشق در زندگی انسان ایجاد می‌کند.
تا در سرم ای رشک پری چشم بوداز چشم توام ستمگری چشم بود
هوش مصنوعی: تا زمانی که در ذهنم تصویر زیبای تو وجود دارد، از چشمانت به چشمم ظلم و سختی میرسد.
با این همه بهر دیدنت چون نرگساز هر طرفی که بنگری چشم بود
هوش مصنوعی: با وجود همه اینها، هر جا که به تو نگاه میکنم، چشمانم مثل نرگس به تو خیره شدهاند.