شمارهٔ ۲۹۸
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عمیق‌ترین احساسات عاشقانه و درد فراق است. شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که هر شب بدون معشوقش برایش سخت و پر از درد است و نمی‌تواند او را از دل خود بیرون کند. او معشوق را به عنوان جان خود می‌داند و با جدایی از او، دلش بسیار غمگین و بی‌تاب می‌شود.
شب نیست که دور از تو دلم خون نشودوندر طلبت ز دیده بیرون نشود
هوش مصنوعی: شب که میگذرد، دل من دور از تو غمگین نمیماند و نگاه من هرگز از جستجوی تو بازنمیماند.
تو جان منی رفته جدا از بر منچون جان برود دل چکند چون نشود
هوش مصنوعی: تو برای من مانند جان هستی و وقتی از من دور میشوی، درست مثل جدا شدن جان از بدن است. در آن حالت، دل من به شدت رنج میکشد و نمی‌تواند آرام بگیرد.