شمارهٔ ۲۹۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از ناکامی در رسیدن به معشوق و تحقق آرزوهای خود سخن می‌گوید. او به باغ وصالی اشاره می‌کند که نتوانسته میوه امیدش را به او عطا کند. همچنین سالی که در کلاته خوش می‌گذرد، بدون داشتن شادی و شیرینی خاصی به نظر می‌رسد و در نهایت از لعل شکر که نماد زیبایی و شیرینی است، هیچ بهره‌ای نبرده است.
یارم چو بباغ وصل خود بار ندادزان شاخ امید دل من بار نداد
هوش مصنوعی: دوست من وقتی در باغ وصالش مرا قبول نکرد، از آن شاخه امید من نیز ثمری نرسید.
امسال همان کلاته خوش هست ز چیستیک شکر ازان لعل شکر بار نداد
هوش مصنوعی: امسال کلاته خوشی دارد، اما نمیدانم چرا آن شکر به من نرسید.