شمارهٔ ۳۲۱
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و رنج شاعر است. او از اشک و آهات خود می‌گوید که هر شب بر دلش فشار می‌آورد و نمی‌تواند با آن کنار بیاید. تصویرهایی از غم و ناامیدی در آن وجود دارد و نشان می‌دهد که حتی اگر در شرایط دشواری قرار بگیرد، باز هم نمی‌تواند به آرامش دست یابد. شاعر احساس می‌کند که سختی‌هایش به حدی است که حتی مرگ هم نمی‌تواند او را از این درد رها کند.
شب نیست که اشک من بقلزم نرسدآهم ز بر طارم هفتم نرسد
هوش مصنوعی: در شب، اشکهای من نمیافتد و آه من به دیوار بلند نرسید.
زینقوم که گر نیزه کنی در کو نشانسر بر زند از حلق و بمردم نرسد
هوش مصنوعی: اگر هماکنون نیزهای به سمت ما پرتاب کنی، سر از حلق بیرون میزند و به مردم نمیرسد.