شمارهٔ ۳۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده با نگاهی عمیق به خود و جهان، به این نکته اشاره میکند که با تأمل در رفتار و اعمال خود، به حقیقت پی خواهد برد. او می‌گوید که اعمال انسان، چه نیک و چه بد، نتیجه تفکرات و خرد اوست و در نهایت، مشخص می‌شود که چه کسی می‌تواند کارهای نیک انجام دهد و چه کسی به خطا رفته است.
یا رب چو رهی در تو و خود مینگردمعلوم همیگرددش از روی خرد
هوش مصنوعی: ای خداوند، هنگامی که کسی در مسیری که تو قرار دادی، به خود و به تو نگاه میکند، با استفاده از عقل و درک خود به حقیقت و حقیقت وجودیاش پی خواهد برد.
کز نیک و بدانچ میکند کرده تستاو کیست نکوئی بکند بد بخرد
هوش مصنوعی: هرکه بر اساس نیکی و بدیهای دنیا قضاوت کند، نمیتواند مشخص کند که چه کسی به خوبی رفتار میکند و چه کسی نادرست.