شمارهٔ ۳۳۷
هوش مصنوعی: این شعر بیان میکند که هر کسی، از شاه گرفته تا گدا، وقتی به زندگیمان وارد میشود، در نهایت میرود و دوام نمیآورد. همچنین شادی و غم نیز هر یک در زمان خاصی وجود دارند و نمیتوانند دائمی باشند، بنابراین هر دو حالت در زندگی گذرا هستند و میروند.
هر شاه و گدا که رخ نماید برودهر نیک و بدی که پیشت آید برود
هوش مصنوعی: هر کسی که به تو نگاه کند، چه بزرگ و چه کوچک، چه خوب و چه بد، از پیش تو میرود.
چون شادی وقت پایداری ننمودگر هست غم آن نیز نپاید برود
هوش مصنوعی: زمانی که شادی پایدار نماند، غم نیز ماندگار نخواهد بود و در نهایت میرود.