شمارهٔ ۳۴۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساسات شبانه خود اشاره می‌کند. دل او در شبها به سراغ هوس و رندی می‌رود و در دنیای شبانه شیطنت می‌کند. حالا که روز روشن شده، او هنوز هم تحت تأثیر آن شبها و احساساتش قرار دارد و این بی‌قراری و یادآوری شب‌های تاریک برایش کافی نیست.
شبها دل من بسا که عیاری کرددر کوی هوس رندی و شطاری کرد
هوش مصنوعی: شبها دل من بارها در جستجوی لذت و خوشی به کارهای شیطنتآمیز و غیرعادی مشغول شد.
اکنون که بروز روشن افتاد هنوزبس می نکند زانچ شب تاری کرد
هوش مصنوعی: حالا که صبح روشنی فرا رسیده، هنوز هم نور کافی نیست و دلگرمی نمیدهد، چون شب تاریکیها را به همراه دارد.