شمارهٔ ۳۹۴
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از زیبایی و جذابیت حسن (یک پسر خوش‌چهره) می‌گوید و احساساتی را که به خاطر او تجربه می‌کند، بیان می‌کند. شاعر به شباهت حسن با شمع اشاره دارد که به او رونق و روشنایی می‌دهد. همچنین از لحظاتی که در کنار حسن گذرانده و حس بازی‌های عاشقانه را تجربه کرده، سخن می‌گوید. علی‌رغم زیبایی و جذابیت حسن، شاعر احساس می‌کند که او شاهد و ناظر این زیبایی‌هاست.
با خوش پسری بحسن چونشمع طرازگشتم نفسی بنرد بازی دمساز
هوش مصنوعی: از خوشرویی و زیباییاش مانند شمع نورانی شدم و لحظهای بر شادابی و همصحبتیاش خوش گذراندم.
شش ضربه چو از ماه فزون بود بحسناو برد اگر چه من شدم شاهد باز
هوش مصنوعی: اگر شش ضربه از ماه زیباتر باشد، او را بهخاطر زیباییاش برمیگزینم، هرچند که من خود ناظر دوبارهاش شدم.