شمارهٔ ۴۰۵
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و شیرینی پسته تشبیه شده است و شاعر از عشق و شوق نسبت به معشوقش سخن میگوید. او به جذابیت و دلربایی معشوقهاش اشاره کرده و میگوید که مانند او در هیچ جا معشوقی پیدا نمیشود که اینگونه شاداب و سرگرمکننده باشد.
ای پسته شیرینت شکر خائی خوشوی در سرم از زلف تو سودائی خوش
هوش مصنوعی: ای پستهی شیرین، تو شکرین و خوشطعم هستی، در دل من به خاطر زلفهای تو آرزوهایی مش وش و جذاب وجود دارد.
در بتکده ها چون تو بتی نتوان یافتشنگی خوش و شوخی خوش و رعنائی خوش
هوش مصنوعی: در میخانهها مانند تو هیچ مجسمه یا معبودی پیدا نمیشود که اینقدر شادابی، شوخی و زیبایی داشته باشد.