شمارهٔ ۴۰۶
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره می‌کند و او را به شکر پسته و ماه تشبیه می‌کند. همچنین از درد ناشی از عشق صحبت می‌کند و این درد را به عنوان درمانی می‌داند که هم عشق و محبت او را شامل می‌شود و هم کینه و جدایی. به طور کلی، شاعر احساسات پیچیده‌ای از محبت و درد را در این ابیات بیان کرده است.
ای همچو شکر پسته شیرین تو خوشوی همچو قمر عارض رنگین تو خوش
هوش مصنوعی: ای کسی که همچون شکر پسته شیرینی، زیبایی تو همچون رنگین کمانی در چهرهات دلانگیز است.
دردی که ز عشق تو کشم درمانستهم مهر توام خوشست و هم کین تو خوش
هوش مصنوعی: دردی که به خاطر عشق تو تحمل میکنم، در واقع درمانی برای من است. هم محبت تو برای من لذتبخش است و هم دشمنیات.