شمارهٔ ۴۱۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشقی عمیق و جذابیتی که در چشمان معشوقش می‌بیند اشاره می‌کند. او معشوق را به نرگسی مست تشبیه می‌کند و از اینکه گاهی نگاه‌هایش باعث شیفتگی‌اش می‌شود، سخن می‌گوید. در انتها، شاعر از خدا می‌خواهد که از چشم بدی که ممکن است به معشوقش بیفتد، او را محافظت کند.
آن بت که دلم شیفته شد بر چشمشمستست بسان نرگس تر چشمش
هوش مصنوعی: آن معشوقی که دل من به او عشق ورزیده، چشمانش مانند گل نرگس مست و شگفتانگیز است.
گه گه بکرشمه میزند چشم بهمیارب مرساد چشم بد در چشمش
هوش مصنوعی: گاهی چشمش با ناز و کرشمه به من مینگرد، ای کاش از چشم بد دور باشد.