شمارهٔ ۴۲۷
هوش مصنوعی: این شعر به تعبیری از عشق و ارادت به یک شخصیت بزرگ و قوی اشاره دارد. شاعر از اطاعت خود از این شخصیت و همچنین جستجوی ارزش و مقام در زندگی صحبت می‌کند. او به گردآوری و جمع شدن شاهان و بزرگان در نزد آن شخصیت اشاره دارد و می‌گوید که وجود چنین شخصیتی باعث جواز حضور او در کنار آن عزت‌مند می‌شود، حتی اگر خودش در جستجوی چیزهای کمی باشد.
ای حکم ترا مطیع از قاف بقافوی جمله شهانرا سر کوی تو مطاف
هوش مصنوعی: ای فرمان تو را اطاعت میکنند، از دورترین نقاط آمدهاند و همه پادشاهان به کوی تو پناه آوردهاند.
با همچو توئی روا بود همچو منیپیوسته دوان در طلب قدر کفاف
هوش مصنوعی: وجود شخصی همچون تو، باعث می‌شود که من همواره در جستجوی چیزی باشم که بتواند نیازهایم را برطرف کند.