شمارهٔ ۴۳۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تفاوت میان عارفان و عوام اشاره می‌کند. او می‌گوید که عارفان (ماییم و می روح فزا) دارای حالت‌های عمیق روحانی هستند، اما برای عوام (اهل عصر) این مفاهیم معنایی ندارد. در نهایت، اشاره به کشته شدن خواص در میان عوام می‌کند که نشان‌دهنده از بین رفتن تفاوت‌ها و یکنواختی در زمان بحران (آتش) است. به عبارتی، در شرایط سخت، نه خوب و نه بد، همه در یک وضعیت قرار می‌گیرند.
مائیم و می روح فزا چون دم مشکلیکن بر اهل عصر چه مشک و چه پشک
هوش مصنوعی: ما در حال enjoying شراب روحافزایی هستیم، مانند بوی خوش مشک، اما برای مردم این زمان، چه فرقی می‌کند که مشک بخورند یا چیز بیارزشی مثل پشک؟
در پای عوام کشته گشتند خواصآتش چو در افتاد نه تر ماند و نه خشک
هوش مصنوعی: خواص (افراد برجسته و با فهم) به خاطر نادانی عامه مردم (عوام) به سرنوشتی ناگوار دچار شدند. وقتی آتش خاموش شد، دیگر نه چیز تر باقی ماند و نه چیز خشک.