شمارهٔ ۴۶۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حس شکرگزاری و قناعت سخن می‌گوید و به آرامش روحی خود در زندگی اشاره می‌کند. او از بحث و جدل با دیگران فاصله گرفته و نه از گذشته ناراحت است و نه به آینده فکر می‌کند. در کلبه‌ای دور از هیاهو، به حال و روز خود مشغول است و از زندگی ساده و آرامش‌بخش خود لذت می‌برد.
ما بر در شکریم و قناعت همه سالفارغ شده از نیک و بد اهل جدال
هوش مصنوعی: ما به شکرگزاری در زندگی مشغولیم و رضایتمندانه هر سال از جدل و منازعهی خوب و بد دیگران بینیاز شدهایم.
نی دل سوی ماضی و نه بر مستقبل چشمدر کلبه عزلتیم مشغول بحال
هوش مصنوعی: دل نه به گذشته فکر می‌کند و نه به آینده نگران است. ما در کلبهی تنهاییامان مشغول به حال و زندگی خود هستیم.