شمارهٔ ۴۶۸
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از احساس ناامیدی و اندوه خود می‌گوید. او به سر وزین و بلند اشاره می‌کند که به خاطر غم، خود را پایین آورده است. او جامی از دست گرفته و احساس می‌کند که به نوعی از واقعیت دور شده و مست این حالت شده است، به طوری که از شدت لطف دیگر نمی‌تواند به درستی ببیند و به او گفته می‌شود که از جام خالی نیز سرمست شده است.
آن سرو بلند کز غمش پست شدمجامی ز کفش خوردم و از دست شدم
هوش مصنوعی: من به خاطر غم آن سرو بلند، احساس حقارت کردم و از شدت اندوه، جامی نوشیدم و از دست رفتم.
از غایت لطف می ندیدم در جامگفتی که من از جام تهی مست شدم
هوش مصنوعی: به خاطر محبت و بزرگواری تو، در جامی نمیدیدم، گویی که از آن جام خالی، مست شدهام.