تناجی
ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۴۶۷

آن بت که بقد سرو روانش گفتیموز غایت نازکی روانش گفتیم
سفتیم بالماس تفکر لعلشدر حال که سفته شد دهانش گفتیم