شمارهٔ ۴۷۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دوستش دعوت میکند تا با هم خوش بگذرانند و از غم و مشکلات زندگی رهایی یابند. او در تلاش است تا با شادی و سرور، اندوه و ناراحتی را کنار بزنند و پیش از آنکه به حالت نابودی و فراموشی برسند، از زندگی لذت ببرند.
ایدوست بیا تا نفسی شاد شویموز بند غم زمانه ازاد شویم
هوش مصنوعی: ای دوست، بیا تا لحظهای خوشحال شویم و از زنجیر غمهای دنیا رها شویم.
بر آتش اندوه زنیم آب طربز آن پیش که همچو خاک بر باد شویم
هوش مصنوعی: برای کاهش اشک و غم خود، شادی و نشاطی به زندگیمان بیاوریم، قبل از اینکه به مانند خاکی در باد پراکنده شویم.