شمارهٔ ۴۷۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به توصیف جذابیت و زیبایی چشم معشوق می‌پردازد. او می‌گوید که چشمانش مانند جویبار زیبا هستند و دندان‌های معشوقش به مانند نورانی و شکوه آن چشم‌ها است. همچنین از حالتی مستی و سرخوشی صحبت می‌کند که ناشی از عشق و زیبایی معشوق است و از معشوق می‌خواهد که به بی‌تابی‌هایش خرده نگیرد.
ایقد تو سرو جویبار چشممدندان تو در آبدار چشمم
هوش مصنوعی: تو آن قدر زیبا و دلربا هستی که جانم در چشمهایت مانند آب زلالی در جویبار میباشد و دندان‌های تو مانند جواهراتی در آن آب درخشش دارند.
گر با تو کنم بیخودیی خرده مگیرمن مست خراب آن خمار چشمم
هوش مصنوعی: اگر بخواهم بیمقدمه و بدون دلیل با تو رفتار کنم، از من خرده نگیر. من تحت تأثیر چشمان زیبای تو هستم و حالت مستی دارم.