شمارهٔ ۴۷۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساس دل‌تنگی خود را برای وصل و نزدیکی به معشوق بیان می‌کند. او می‌گوید که در جستجوی او، تمام وجودش را می‌جوید و در عین حال بر این نکته تأکید می‌کند که او و معشوقش در واقع یکی هستند، اما به خاطر کمبود وقت و فرصت نمی‌تواند به طور کامل صحبت کند.
آن کز پی وصل او بجان میپویماو با من و من جمله جهان میجویم
هوش مصنوعی: کسی که برای رسیدن به وصال محبوبش جان میدهد، او در کنار من است و من در جستجوی تمام جهان هستم.
نی نی که من اویم او من اما- من و اواز تنگ مجالی سخن میگویم
هوش مصنوعی: من و او وجود واحدی هستیم، اما به خاطر فشردگی و محدودیتهایی که داریم، درباره مسائلی صحبت میکنیم که به این تنگناها مربوط میشود.