شمارهٔ ۴۸۷
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به آرزو و تمایل به چیزهای ارزشمند (گوهر) اشاره دارد و بیان می‌کند که اگر به این خواسته‌ها دست نیابد، زندگی‌اش پر از غم و سختی خواهد بود. او همچنین می‌گوید که تا زمانی که دلش نتواند از طمع و هوس رهایی یابد، زیر فشار و سختی‌های زندگی خواهد ماند و نتواند از مشکلات رهایی یابد. مجموعه این احساسات نشان‌دهنده‌ی تلاش برای فرار از وابستگی‌ها و مشکلات دنیوی است.
گر دل بهوای گوهر و در ندهمبر جان غم غرق و زحمت پرندهم
هوش مصنوعی: اگر به دنبال زیبایی و ارزش واقعی باشم و در عوض، بر جانم غم و مشکلات بار کنم و خود را در زحمت بیندازم، چه فایدهای خواهد داشت؟
تا مرغ دل از دانه شهوت نپرداز دام چهار تیر عنصر نرهم
هوش مصنوعی: تا زمانی که دل انسان گرفتار آرزوها و خواستههای دنیوی است، نمیتواند از مشکلات و محدودیتهای این دنیا رهایی یابد.