تناجی
ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۵۷۵

نائی که سخن بود روان از لب اودر نی شکر آمد بفغان از لب او
لب بر لب نی نهاد و دم داد دمشتا گفت که آمدم بجان از لب او