شمارهٔ ۵۷۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس خجالت و ناتوانی خود در برابر زیبایی و جذبه معشوق صحبت می‌کند. او از اینکه آرامش و صلح دیگران را فدای عشق و جنگ دل خود می‌کند، نگران است. همچنین او از کمبود امکانات برای به دست آوردن خواسته‌های قلبی‌اش ابراز تأسف می‌کند.
ای گشته خجل زهره ز چنگ خوش توصلح همه کس فدای جنگ خوش تو
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر زیباییات شرمنده و خجالتزده شدهای، آرزویم این است که صلح و آرامش همه در برابر شجاعت و دلاوری تو فدای عشق و جنگ تو شود.
کو دسترسی فراخ تا بر دارمکام دل خویشتن ز تنگ خوش تو
هوش مصنوعی: باید زمینهای وسیع و مناسب فراهم کنم تا بتوانم به آرزوی دل خودم برسم و از خوشیهای تو بهرهمند شوم.