تناجی
ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۵۸۲

ای داده گلابرا خجالت خوی تومستم ز هوای لب همچون می تو
حقا که گرم دست دهد پی کنمشجز سایه کسی را که بود در پی تو