شمارهٔ ۵۹۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی ابروی معشوقش اشاره می‌کند و می‌گوید که این ابرو مانند کمان است. او بیان می‌کند که جان و دلش تحت تاثیر این زیبایی و محنتی که به او می‌دهد، خسته است. همچنین اگر در چشمانش تصویر محبوبش نبود، چشمانش پر از اشک می‌بود و آن اشک‌ها، سیاهی را پاک می‌کرد.
ای ابروی چون کمان تو پیوستهجان و دل من بتیر محنت خسته
هوش مصنوعی: ابروی تو مثل کمانی است که همیشه جان و دل مرا به تیر دردهای زندگی زخمی می‌کند.
در چشم من ار نه عکس خالت بودیگشتی بسرشک از او سیاهی شسته
هوش مصنوعی: اگر در چشمانم تصویر تو نبود، اشکهایم سیاهی را میشستند.