شمارهٔ ۶۰۳
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر رابطه عمیق میان انسان و خداوند است. شاعر از خود به عنوان بنده‌ای یاد می‌کند که با نوشیدن آب زندگی از لبان معشوق (خدا) به وصال و جاودانگی رسیده است. او احساس می‌کند که تمام وجودش در ارتباط با معشوق است و این پیوند به او زندگی ابدی می‌بخشد.
او شاه منست و من مرا ورا بندهمن خود همه اویم و بدو ماننده
هوش مصنوعی: او برای من مانند یک پادشاه است و من همواره در خدمت او هستم. به گونهای که تمام وجودم به او وابسته است و همواره به او شباهت دارم.
چون از لبش آب زندگانی خوردممانند خضر همیشه باشم زنده
هوش مصنوعی: زمانی که از لبان او آب زندگی را نوشیدم، مانند خضر همیشه زنده میمانم.