شمارهٔ ۶۰۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از نداشتن خوشبختی و بهرهمندی از زندگی شکایت میکند. او آرزو دارد که از دنیا و گردش زمان بهرهبرداری کند، اما احساس میکند که همه چیز بر وفق مرادش نیست و به دنبال عمر مفید و خوشی میگردد که نتوانسته به دست آورد.
کو بخت که از جهان بیابم بهرهوز گردش آسمان بیابم بهره
هوش مصنوعی: بخت و اقبال مرا کجا میتوانم پیدا کنم تا از جهان و تغییرات آسمان چیزی به دست آورم؟
نی نی همه کارها بکامم شده گیرکو عمر که تا از آن بیابم بهره
هوش مصنوعی: همه کارها به خواسته و میل من انجام شده، اما کجا است عمر که بتوانم از آن بهرهمند شوم؟