شمارهٔ ۶۱۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت شخصی اشاره می‌کند که هیچ‌کس به پای او نمی‌رسد. همچنین به موضوعی چون کمبود و از دست دادن می‌پردازد؛ او می‌گوید حتی اگر در زندگی‌اش چیزهایی مثل کاه و خرک برای او کم باشد، اما همچنان به دنبال جوهره‌ای ارزشمند و هدف بزرگ‌تری است. در نهایت، ارزش واقعی آنچه که در دست دارد را مورد سوال قرار می‌دهد.
ایخواجه توئی انک چو تو گرم رویدر مردی ورادی نبود هیچ گوی
هوش مصنوعی: ای آقا، تو به راستی زیبایی، و اگر مردانگی و شجاعت در تو نبود، هیچ کس دیگری نمیتوانست این ویژگیها را داشته باشد.
دارم خرکی و هر شب از کاه دریغجو خواهد اگر چه می نیرزد بجوی
هوش مصنوعی: من یک الاغ دارم و هر شب از کاه به او میدهم، اگرچه این کار ارزش چندانی ندارد.