شمارهٔ ۱۴ - ایضاً
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف جنسی می‌پردازد که از طبیعت خود به حرکت درمی‌آید و از بلندی‌ها به عمق زمین کشیده می‌شود. او به تحولی اشاره دارد که در آن دو جسم به هم می‌پیوندند و از نقص و عیب پاک می‌شوند. این دو جسم به طور هماهنگ حرکت می‌کنند و از مرکز زمین بالا می‌روند، مانند شعری بلند که از زمین به آسمان بلند می‌شود. اگر این دو جسم از یکدیگر جدا شوند، به پایین‌ترین نقطه سقوط خواهند کرد.
چیست آنجنس کو بجنبش طبعاز بلندی کشش کند بمغاک
هوش مصنوعی: چیست آن چیزی که با تحریک و جذابیت خود، استعدادهای نهفته را به حرکت درمیآورد و انسان را به عمق و کنه مسائل میکشاند؟
جسم دیگر چو ضم شود با اوسالم از نقص و از معایب پاک
هوش مصنوعی: وقتی که یک جسم دیگر به این بدن اضافه شود، آن بدن از نقصها و عیبها دور میماند و سالم میگردد.
هر دو با یکدگر روان گردندپای بر داشته ز مرکز خاک
هوش مصنوعی: هر دو با هم به سمت یکدیگر حرکت می‌کنند و پاهایشان را از مرکز زمین برمیدارند.
همچو شعر بلند ابن یمیناز زمین سرکشیده بر افلاک
هوش مصنوعی: شعر بلند ابن یمین همچون درختی است که از زمین سر برآورده و به سوی آسمان رفته است.
ور ز هم بگسلند هر دو فتندبحضیض سمک ز اوج سماک
هوش مصنوعی: اگر دو نفر از هم جدا شوند، هر کدام به پستی و زبونی میرسند، مانند اینکه از اوج و بلندی به پایین‌ترین سطح سقوط کنند.