شمارهٔ ۵ - ایضاً

هوش مصنوعی: این شعر به بیان این نکته می‌پردازد که فردی که در جایی که شایسته‌اش نیست، زندگی می‌کند، به ذلت می‌رسد. حتی اگر او به اجبار از آن مکان دور شود، نشانه‌ای از ارزش‌های واقعی در دوری از وطن وجود ندارد. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که چیزهای با ارزش و نفیس، اگر در جایی غریب باشند، همچنان دارای ارزش واقعی خود هستند.