تناجی
ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۶ - ترجمه

در شهر خویش هرکه مذلت همیکشدگر غربت اختیار کند خوانمش لبیب
اینست و بس فضیلت غربت که عاقلانگویند مر نفیس ترین چیز را غریب