شمارهٔ ۶۲ - خطاب بشهاب الدین که یکی دیگر از دوستان اوست
هوش مصنوعی: این متن شعری است که به ستایش و مدح شخصیتی به نام شهاب‌الدین پرداخته است. شاعر از نور و روشنایی محضر او سخن می‌گوید و تأثیر او بر زندگی و دل دیگران را معرفی می‌کند. او به زیبایی زبانش را به کار می‌گیرد تا نشان دهد چگونه اشتیاق و محبت او به دیگران الهام‌بخش است و محفل‌ها را زنده و شاداب می‌کند. شاعر همچنین به احساس فراق و دوری از محبوبش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در غیاب او قلبش غمگین و بی‌قرار است. در نهایت، شاعر با آرزوی نزدیک شدن به محبوب و اظهار عشق و ارادت خود، این احساسات را به شکلی عمیق و دلنشین بیان می‌کند.
خلاصه همه عالم اجل شهاب الدینکه روشنند زرای تو ثابت وسیار
هوش مصنوعی: خلاصهی تمام عالم، عمر و زندگی شهاب‌الدین است که روشنایی و روشنی وجود تو، هم ثابت و هم متغیر است.
بریز سایه رای تو چشمه خورشیدفرود پایه قدر تو گنبد دوار
هوش مصنوعی: سایه فکر و اندیشه تو را بر زمین بریز تا مانند چشمهای از نور و روشنایی فرود آید. اهمیت و مقام تو مانند گنبدی است که در حال چرخش است.
کمینه قطره زجود تو آب در قلزمکهینه شمه زخلق تو مشک در تاتار
هوش مصنوعی: حداقل یک قطره از بخشندگی تو به اندازه دریایی بزرگ است، و اندک اثری از نیکوییهای تو به اندازه مشک در سرزمین تاتار باارزش و بااهمیت است.
دعا و خدمت خادم قبول فرمایندفزون زلشگر ذرات و قطره امطار
هوش مصنوعی: خداوند دعا و خدمت کسانی را که به دیگران کمک میکنند، بیشتر از آنچه که در طبیعت وجود دارد، میپذیرد.
یقین شناس که گر شرح اشتیاق دهمدراز گردد و آنگه ملالت آرد بار
هوش مصنوعی: بدان که اگر تمایل و اشتیاقم را به تفصیل بیان کنم، این موضوع بسیار طولانی خواهد شد و در پایان باعث دلزدگی خواهد شد.
بیاض روز اگر فی المثل شود کاغذدگر مداد شود جمله آبهای بحار
هوش مصنوعی: اگر سپیدی روز به مانند کاغذی باشد، تمام آبهای دریاها به نوعی دوات خواهند شد.
شوند موی بر اندامهای من همه دستقلم شود بجهان در هر آنچه هست اشجار
هوش مصنوعی: تمام اعضای بدن من با موهایی پوشیده شده است و در هر زمان و مکان، قلمی از دستم به وجود میآید که همه چیز را به تصویر میکشد.
من آن نویسم تا جملگی زمن پرشدهنوز گفته نباشم مگر یکی زهزار
هوش مصنوعی: من مینویسم تا جایی که همه از من پر شوند، اما هنوز چیزی نگفتهام جز یکی از هزاران.
توئی که مر کز عقلی و دوستدارانتمدام گرد تو باشند حلقه دایره وار
هوش مصنوعی: تو کسی هستی که مرکز عقل و دانش هستی و افرادی که تو را دوست دارند به طور مداوم دور تو جمع میشوند، مانند حلقهای که دور یک نقطه میچرخد.
منم زحلقه برون مانده وزپی مرکزبسر همی دوم از گرد خویش چون پرگار
هوش مصنوعی: من از چنبرهای که در آن گرفتار بودم بیرون آمدهام و مانند پرگاری که از مرکز خود دور میشود، از خودم فاصله میگیرم تا به جستجوی جدیدی بروم.
چنان بذکر تو آراسته است محفلهاکه نام عبدلطیف آید از در و دیوار
هوش مصنوعی: محافل به یاد تو آنقدر زیبا و آراستهاند که نام عبدلطیف از هر طرف و گوشه به گوش میرسد.
سرای تو که درآن نظم داشتیم اکنوندر آن دیار نگردد زغیبتت دیار
هوش مصنوعی: خانهای که در آن شعر میسرودیم اکنون بدون تو، دیگر جای مناسبی نیست و از غیبت تو در آن دیار خبری نیست.
شدند جمله پراکنده چون بنات النعشجماعتی که چو پروین بدند پیش تو پار
هوش مصنوعی: همه در هم ریخته و پراکنده شدند مانند ستارهها در آسمان، گروهی که مانند ستاره پروین در برابر تو قرار دارند.
تو همچو شمعی و اصحاب جمله پروانهبشمع جمع توانند آمدن ناچار
هوش مصنوعی: تو مانند شمعی هستی و دوستانت همه چون پروانهاند که میتوانند به دور تو جمع شوند و به تو نزدیک شوند.
بدوستی و بنان و نمک که عزم آن بودکه بر سبیل تماشا کنم سوی تو گذار
هوش مصنوعی: دوستی و محبت و نمک، که تصمیم داشتم با هدف تماشای تو به سمتت بیایم.
ولی توقفم از ضعف چارپایانستکه بیش از انکه توانگفت لاغر ندونزار
هوش مصنوعی: اما من به خاطر ضعف و ناتوانی حیوانات، نمیتوانم بیشتر از آنچه که میتوانم بگویم، توقف کنم.
خدای داند و دانم تو نیز میدانیکه بی تو نیستم از عیش خویش بر خوردار
هوش مصنوعی: فقط خدا میداند و من هم میدانم که تو هم میدانی که بدون تو نمیتوانم از لذتهای زندگیام بهرهمند شوم.
رخم چو آبی زردست و بروی از غم گردفسرده از دم سرد اشک من چو دانه نار
هوش مصنوعی: چهرهام مانند آبی زرد شده و بر روی من غم نشسته است. از غم، چهرهام کمنور شده و اشکهایم مانند دانههای انار میریزد.
سپیده دم که نسیم آورد بمن بویتکنم براو زدل خوش روان خویش نثار
هوش مصنوعی: در سپیده دم، وقتی نسیم خوشبویی را به سوی من میآورد، از دل شاد و سرشار خودم، عشق و محبت را نثار آن نسیم میکنم.
هزار جان گرامی بناز پروردهفداش بادکه بوی آورد مرا ازیار
هوش مصنوعی: هزار جان عزیز را فدای آن کسی میکنم که بویش مرا به یاد یارش میاندازد.