شمارهٔ ۶۵ - خطاب بعفیف الدین
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عفیف دین که به دعای خود مشغول است سخن می‌گوید و با وجود اینکه از او شکایت‌های زیادی دارد، باز هم او را مورد خطاب قرار می‌دهد. شاعر از بی‌توجهی او به سلام و نامه‌هایش ناراحت است و این موضوع را با زبانی نمادین و طنزآمیز بیان می‌کند.
عفیف دین در ازه، دعا همیگویماگر چه ما را از وی گله است صد خروار
هوش مصنوعی: من همواره دعا میکنم، هرچند از او دلخوریم و غصههای زیادی داریم.
بهیچ رقعه و نامه سلام ما ننوشتزهی درازه زن روسبی لوطی خوار
هوش مصنوعی: در هیچ نوشته و نامهای سلام ما را نفرستاد، وای به حال آن زنی که با ملاحظهی او به رسوایی افتاده است.