شمارهٔ ۶۳ - اسراف مکن
هوش مصنوعی: این شعر به بیان این ایده می‌پردازد که در زمان حیات ما، مردم درباره ما و روابط‌مان صحبت می‌کنند و پس از مرگ، تنها یاد خاطرات و داستان‌های ما را زنده نگه می‌دارند. همچنین اشاره می‌کند که در زندگی، همه به نوعی به همدیگر نقد می‌کنند، اما بعد از مرگ، یاد آن فرد به خوبی محفوظ می‌ماند.
اسراف مکن ببذل مالتکز سیم و زرت نمیگزیرد
هوش مصنوعی: اسراف نکن در خرج کردن مال خود، چرا که طلا و نقره هرگز نمیپزند و از بین نمیروند.
نی بیزرت ایچ حکم باشدنی بی درمت کسی پذیرد
هوش مصنوعی: بخاطر تو هیچ چیزی حکم ندارد و بدون تو هیچکس چیزی را قبول نمیکند.
هر کونه بقدر خود کند خرجزودش غم نیستی بگیرد
هوش مصنوعی: هر کسی به اندازهی توان و امکانات خود هزینه می‌کند، و اگر این کار را بکند، نگران مشکلات و مسائل نخواهد بود.
کاتش که فشاند زر باسرافاز گرسنگی همی بمیرد
هوش مصنوعی: شخصی که از شدت گرسنگی در حال مرگ است، حتی اگر طلا را بپاشد، نمیتواند از حال و روز خودش نجات پیدا کند.