مقطعات
شمارهٔ ۱ - تقاضای کاه
که خواستم از تو زابلهی من
شمارهٔ ۲ - آفتاب راد نیست
من عجب دارم همی از شاعران
شمارهٔ ۳ - لغز شمشیر
چیست آن آتش با گونه آب
شمارهٔ ۴ - شکایت از دوری
هست سوگندم بنام آنکه هست
شمارهٔ ۵ - کمال الدین محمود
دوستی دی سخنی خوش میگفت
شمارهٔ ۶ - نکوهش فرستنده شراب بد
ای کریمی که دام منت را
شمارهٔ ۷ - اشتیاق بلقای دوست
بخدای قدیم و قادر و حی
شمارهٔ ۸ - نیز هم
بخدائی که هر که بنده اوست
شمارهٔ ۹ - مدحت بی‌نعمت
از من اکنون هرکسی را آرزوی مدحتست
شمارهٔ ۱۰ - ذم عجب و کبر
با چنین کوتهی و مختصری
شمارهٔ ۱۱ - تواضع
بر چو من بنده گر قیامی کرد
شمارهٔ ۱۲ - تکذیب حاسدان
بخدائی که رازهای ضمیر
شمارهٔ ۱۳ - شوق حضور
بخدائی که علم واسع او
شمارهٔ ۱۴ - شکایت از حرمان
ایا صدری که خورشید فلک را
شمارهٔ ۱۵ - شکوه از درد چشم
ای بلبلی که وقت ترنم ز نغمه ات
شمارهٔ ۱۶ - تقاضای رسم
ای کریمی که در جهان کرم
شمارهٔ ۱۷ - تقاضا
خداوندا کمینه چاکر تو
شمارهٔ ۱۸ - تقاضا
ای کریمی که در جهان کرم
شمارهٔ ۱۹ - هنر و حرمان
هر که را از هنر نصیبی هست
شمارهٔ ۲۰ - فرق میان دشمن و دوست
ای صدر دوست پرور دشمن نواز راد
شمارهٔ ۲۱ - وجود حاضر و غایب
بدان خدای که ذات مقدس او را
شمارهٔ ۲۲ - پیام بیار
سلام من برسان ای نسیم باد صبا
شمارهٔ ۲۳ - خوش بودن با ناخوشی
بخدائی که قدرتش بر صنع
شمارهٔ ۲۴ - قناعت
تا حصه قناعت گشتست ملک من
شمارهٔ ۲۵ - مرد از عقل محترم است
ای کریمی که پشت چرخ فلک
شمارهٔ ۲۶ - پیری
وقت است دلا اگر بترسی
شمارهٔ ۲۷ - موی سپید
موی سپید چیست ندانی زبان مرگ
شمارهٔ ۲۸
اوحدالدین توئی آنکس که ملوک
شمارهٔ ۲۹ - خرابی بن و خلل سقف
هر که را شد فراخ سفره زیر
شمارهٔ ۳۰ - پوزش و سپاس
دوش عقلم که نیست گفت ای آن
شمارهٔ ۳۱ - شیشه آب
قدری می صاف کهنی خواسته بودم
شمارهٔ ۳۲ - قاروره بیمار
پاره‌می بخواستم ز نجیب
شمارهٔ ۳۳ - آب بجای می
ای بزرگی که پایه قدرت
شمارهٔ ۳۴ - اشتیاق
بخدائی که چنبر گردون
شمارهٔ ۳۵ - ذم زاد بوم
چند گوئی مرا که مذمومست
شمارهٔ ۳۶ - طالع
نه بکوشش درست روزی خلق
شمارهٔ ۳۷ - تکیه بدنیا
کسی کودل درین محنت سرابست
شمارهٔ ۳۸ - آدمی و دنیا
آدمی زینجا نخواهد برد هیچ
شمارهٔ ۳۹ - تهنیت عید
ای لقای تو عید اهل کرم
شمارهٔ ۴۰ - زاده سپاهان
ای که همای کرم طبع تو
شمارهٔ ۴۱ - جواب مجدالدین همگر
یک قطعه سوی بنده فرستاد مجددین
شمارهٔ ۴۲ - سپاس
ای بزرگی که ز شیرین سخنت
شمارهٔ ۴۳ - عذر تقصیر خدمت
ای کریمی که همای نظرت
شمارهٔ ۴۴ - این قطعه از دیگری است در مدح جمال الدین
شعر مخدوم من جمال الدین
شمارهٔ ۴۵ - جواب مجیر بیلقانی
هجو میگوئی ای مجیرک هان
شمارهٔ ۴۶ - آری شود ولیک بخون جگر شود
ایخسروی که هر که کند بندگی تو
شمارهٔ ۴۷ - غم خان و مان
تا کی غم خان و مان و فرزند
شمارهٔ ۴۸ - خوان از خون
خوان میفکند کنون مسلمانان
شمارهٔ ۴۹ - کیفر مجیرالدین بیلقانی در هجای اصفهان
زاول که نفس ناطقه را از شعاع عقل
شمارهٔ ۵۰ - صائم الدهر
صائم الدهر اسبکی دارم
شمارهٔ ۵۱ - خطاب بصدرالدین
ایا صدری که چرخ پیر چون تو
شمارهٔ ۵۲ - مولانا ترازوست
مرا گویند مولانا ترازویی‌ست کز عدلش
شمارهٔ ۵۳ - ترهات
دوستی در سمر کتابی داشت
شمارهٔ ۵۴ - عشوه و تمویه
از منت شرم نیامد که پس از چندین مدح
شمارهٔ ۵۵ - فضل خواجه
ترا فضل بر دیگری بیش ازین نیست
شمارهٔ ۵۶ - عاقل
چرا باید که عاقل بهر روزی
شمارهٔ ۵۷ - خامه و خط
ای ز خورشید رای روشن تو
شمارهٔ ۵۸ - خدمت رکن الدین
بخاک پای رکن الدین اگر چه
شمارهٔ ۵۹ - قسم بمعبود
بمعبود بیچون که چون گفت کن
شمارهٔ ۶۰ - تشریف
نشوم من ز تو خرسند بتحسینی و بس
شمارهٔ ۶۱ - برد نشابوری
بیکی برد اشارت کردم
شمارهٔ ۶۲ - جبه و دستار
جُبّه و دستار افزونی که من در خدمتت
شمارهٔ ۶۳ - اسراف مکن
اسراف مکن ببذل مالت
شمارهٔ ۶۴ - ذکر خیر بعد از مرگ
تا زنده ایم بر من و تو گفتگو کنند
شمارهٔ ۶۵ - مجدالدین
خداوندا تو آنشخصیکه چشم چرخ فیروزه
شمارهٔ ۶۶ - دوری
بدانخدای که بی گرد موکب امرش
شمارهٔ ۶۷ - وظیفه
شاعری را اگر دهی دشنام
شمارهٔ ۶۸ - شیخ ابوعامر
خسروا زاصطبل تو کو معمور باد
شمارهٔ ۶۹ - دروغ
الله الله مگرد گرد دروغ
شمارهٔ ۷۰ - صبر
دوستی گفت صبر کن زیراک
شمارهٔ ۷۱ - اسبک
دعاگو اسکبی دارد که هر روز
شمارهٔ ۷۲ - شوق
بخدائی که رخت عزت او
شمارهٔ ۷۳ - مقتدایان شهر
خواجگان را نگر برای خدا
شمارهٔ ۷۴ - سهل ممتنع
برای دست تو رای کرم چو سهل آمد
شمارهٔ ۷۵ - باد صبا
دم عیسی است مگر باد صبا
شمارهٔ ۷۶ - شمسه نرگس
ای مُلک به‌دیدار تو چون باغ به‌گل شاد
شمارهٔ ۷۷ - خدایگان شریعت
خدایگان شریعت علاء دین رسول
شمارهٔ ۷۸ - ذم زاد بوم
چند گوئی مرا که مذمومست
شمارهٔ ۷۹ - مغز معنی
چون ز مدح تو بر اندیشیدم
شمارهٔ ۸۰ - انقلاب اصفهان
دیدی تو اصفهانرا آنشهر خلد پیکر
شمارهٔ ۸۱ - خوان خواجه
خواهی که نزد خواجه قبولی بود ترا
شمارهٔ ۸۲ - نان تهی و نام نکو
گفتم بجوانی که بعالم در
شمارهٔ ۸۳ - پاس راز
بخدائی که علم واسع او
شمارهٔ ۸۴ - شهر پر آشوب
این چه شهریست سراسر آشوب
شمارهٔ ۸۵ - مجیرالدین بیلقانی در مدح جمال الدین گفته
قسم بواهب عقلی که پیش رای قدیم
شمارهٔ ۸۶
ای آفتاب برج سیادت روا مدار
شمارهٔ ۸۷ - بحث علمی
اختلاف اهل علم از روی دانش رحمتست
شمارهٔ ۸۸ - شهر اصفهان
نیست شهری چو شهر اصفاهان
شمارهٔ ۸۹ - شهر گنجه
چو شهر گنجه اندر کل آفاق
شمارهٔ ۹۰ - بنده نوازی
حقتعالی اندرین دنیای دون
شمارهٔ ۹۱ - مرگ
آه ازین دور چرخ و گوش افلاک
شمارهٔ ۹۲ - راست گوئی
مرد باید که راستگو باشد
شمارهٔ ۹۳ - غفلت
چند گویی که عیش نیست به کام
شمارهٔ ۹۴ - فتلق سعددین
آفتاب مطلع اقبال قتلق سعد دین
شمارهٔ ۹۵ - تقاضای کاه
ای کریمی که هست گاه کرم
شمارهٔ ۹۶ - دوری از خدمت
بخدائی که فیض رحمت او
شمارهٔ ۹۷ - انتظار
دخل عمرم خرج شد در انتظار
شمارهٔ ۹۸ - قهرمان شریعت
بخدای ار چهار بالش شرع
شمارهٔ ۹۹ - عدل
خسروا عدل کن همیشه ازانک
شمارهٔ ۱۰۰ - بزرگی در اصل
هر که در اصلش بزرگی بوده است
شمارهٔ ۱۰۱ - دو خواجه تاش
من بنده و اسب هر دو امروز
شمارهٔ ۱۰۲ - یخ بندی طبع
مرا ایزد تعالی خاطری داد
شمارهٔ ۱۰۳ - خواجه غافل
خواجه را دیدی تو تا بنشست بر دیوان ملک
شمارهٔ ۱۰۴ - سوزیان
خشمت آمد که من ترا گفتم
شمارهٔ ۱۰۵ - دوری
بخدائی که عقل کلی را
شمارهٔ ۱۰۶ - خلعت خاص
ای بزرگی که دست نعمت تو
شمارهٔ ۱۰۷ - نان به زر
گفتم چو بسته‌ام کمرِ بندگیِ تو
شمارهٔ ۱۰۸ - یکباره بکش
نه ترا رای که در من نگری
شمارهٔ ۱۰۹ - در بسته
گفتند دی مرا که بر خواجه میروی
شمارهٔ ۱۱۰ - ترک هجا
اگر من فی المثل در هجو کوشم
شمارهٔ ۱۱۱ - نفاق و بخل
نفاق و بخل در اهل سپاهان
شمارهٔ ۱۱۲ - پیری
در آینه تا نگاه کردم
شمارهٔ ۱۱۳ - مردم سپاهان در زمان پیش
سگ به از مردم سپاهانست
شمارهٔ ۱۱۴ - حرمت پدر و مادر
بشنو از من نصیحتی که ترا
شمارهٔ ۱۱۵ - دل برده
بر نرگس تو رفتم بهزار لابه گفتم
شمارهٔ ۱۱۶ - قطعه
خداوندا بدین حالت من از شکر و ثنا گفتن
شمارهٔ ۱۱۷ - روزگار کرم
گذشت نوبت احسان و روزگار کرم
شمارهٔ ۱۱۸ - عقل بیدار
بخدائی که مهر معرفتش
شمارهٔ ۱۱۹ - قسم
بخدائی که بر خداوندان
شمارهٔ ۱۲۰ - پادشاه شریعت
آیا پادشاه شریعت که هست
شمارهٔ ۱۲۱ - مشورت
یک نصیحت بشنو از من کاندران نبود غرض
شمارهٔ ۱۲۲ - تعزل
ای حسن بسته برقمرت رنگ ارغوان
شمارهٔ ۱۲۳ - شکر تشریف
دوستی دی بر من آمده بود
شمارهٔ ۱۲۴ - پوستین
پوستینی بخواستیم از تو
شمارهٔ ۱۲۵ - کام دل
چند گوئی که روز برنائی
شمارهٔ ۱۲۶ - تحفه
ای شده فر شکوه مسندت
شمارهٔ ۱۲۷ - آل پیغمبر
کاشکی برخاستستی روز حشر
شمارهٔ ۱۲۸ - خواهش کارد
یک کارد بخواستم ز تو روزی
شمارهٔ ۱۲۹ - خاطر وقاد
خاطری دارم چنان وقاد وتیز و تند رو
شمارهٔ ۱۳۰ - غله
ای آنکه بنزد عقل فاضلتر
شمارهٔ ۱۳۱ - رسم
خواجه محترم ربیب الدین
شمارهٔ ۱۳۲ - دعا و ثنا
ای بر میان چرخ کمر از وفای تو
شمارهٔ ۱۳۳ - هجو گفتن
مراخود نیست عادت هجو گفتن
شمارهٔ ۱۳۴ - شیشه می
برف آمد و راه ما ببستست
شمارهٔ ۱۳۵ - فراق
عالم الاسرار آگاهست آن کز قدرتش
شمارهٔ ۱۳۶ - موی سپید
هر چه موی سپید بینی تو
شمارهٔ ۱۳۷ - هجای روا
اگر در شعر من زین پس یکی بیت هجا گفتم
شمارهٔ ۱۳۸ - مدیح
اگر مدیحت گویم نیابم از تو عطا
شمارهٔ ۱۳۹ - شادی و غم
هر شادی و غم که هست اندر دهر
شمارهٔ ۱۴۰ - مزبله دیو
تا کی ایدل تو درین مزبله دیو زحرص
شمارهٔ ۱۴۱ - کبر و غرور
آن شنیدستی که نمرود از مقام افتخار
شمارهٔ ۱۴۲ - دوری
بخدائی که پس از طاعت او
شمارهٔ ۱۴۳ - پایداری
خداوندا چنین گفته‌ست حاسد
شمارهٔ ۱۴۴ - نام نکو
اندر این عهد که قحط کرمست
شمارهٔ ۱۴۵ - سوم چه فرمائی
بزرگوارا در انتظار بخشش تو
شمارهٔ ۱۴۶ - نکبت جهان
اگر شلواربند مادر تو
شمارهٔ ۱۴۷ - وفا
چیست از نیکوئی که نیست ترا
شمارهٔ ۱۴۸ - ابر کمانگیر
زهی ابری که شرق و غرب عالم
شمارهٔ ۱۴۹ - بیچاره آدمی
دی هر که دید سلطنت و کار و بار تو
شمارهٔ ۱۵۰ - مرگ و سوگ
از مرگ تو نشست بهر گوشه ماتمی
شمارهٔ ۱۵۱ - در جواب رشیدالدین وطواط
خدایگان افاضل رشید دولت و دین
شمارهٔ ۱۵۲ - یک دل – بادودل
دو یار اربیک جای میداشتی
شمارهٔ ۱۵۳ - دل گشا
دل گشائی چو قبا درپوشی