شمارهٔ ۱۳۲ - دعا و ثنا
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات می‌گوید که عادت به هجو‌گویی ندارد و از این قوم انتظار بدي ندارد. او از اینکه کسی را هجو کند، معاذالله می‌کند و حتی از مدح کردن نیز استغفار می‌کند. به طور کلی، او بر این نکته تأکید دارد که از بدگویی و زشت‌گویی پرهیز می‌کند.
ای بر میان چرخ کمر از وفای تووی بر زبان خلق دعا و ثنای تو
هوش مصنوعی: ای کسی که وفای تو مانند کمر، محکم و استوار بر گرد زندگی میچرخد و مردم به زبان خود نام تو را دعا و ستایش میکنند.
آراستست خطبه بفرخنده نام تووافروختست سکه بفر و بهای تو
هوش مصنوعی: خطبه به زیبایی نام تو را ستایش می‌کند و سکهای که به خاطر تو ساخته شده، ارزش و بهای تو را نشان میدهد.
انصاف نوبهار ز تاثیر عدل تستتاثیر آفتاب ز تأیید رای تو
هوش مصنوعی: فصل بهار با تاثیر عدل تو، به انصاف و زیبایی میرسد، و تابش آفتاب نیز بر اساس مشیت و هدایت تو به وجود میآید.
گردون ز روشنان کواکب همیکندچتر شب سیاه مرصع برای تو
هوش مصنوعی: آسمان به خاطر نور ستارهها، شب تیرهای را با جلوهای زیبا برای تو فراهم کرده است.
این نوبهار خرم و نوروز دلگشایفرخنده باد بر تو و بر ما بقای تو
هوش مصنوعی: این بهار شاداب و نوروز خوشایند، بر تو و بر ما همیشه باقی باشد و خوشبختی و سرزندگی را به ارمغان بیاورد.