شمارهٔ ۱۳۱ - رسم
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی شادی و زیبایی‌هایی است که به واسطه‌ی وفای یک شخص خاص به وجود آمده است. شاعر از تأثیر مثبت آن فرد بر زندگی و جهان صحبت می‌کند و او را عبادت کرده و دعا می‌کند. به نوعی، این فرد باعث بهار و روشنایی در زندگی دیگران شده و امید و خوشی را به ارمغان آورده است. در نهایت، شاعر برای این شخص و باقی مانده‌های او آرزوی سلامتی و بقا دارد.
خواجه محترم ربیب الدینبامن آن بر و آن لطایف کو
هوش مصنوعی: جناب ربیبالدین، با آن چهره زیبا و لطافتهای خاصی که دارید، توجه شما را جلب میکنم.
رمضان بیست و هفتم است امشبای زنت روسبی قطایف کو
هوش مصنوعی: امشب بیست و هفتمین شب ماه رمضان است، ای همسرم، شیرینیهای مخصوص این شب کجا هستند؟
رسم ها بود بر تو خادم راآخر آن رسم و آن وظایف کو
هوش مصنوعی: خادم همیشه وظایفی را بر عهده داشت، اما حالا از او خبری نیست و آن رفتارها و مسئولیتها را فراموش کردهای.