شمارهٔ ۱۱۰ - ترک هجا
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف نفاق و بخل در مردم سپاهان میپردازد. شاعر با مقایسه این ویژگیها به تشنگی در بیابان و وفای کمجان در سگ اشاره میکند. به طور کلی، احساس ناامیدی از وفای حقیقی و زلالیت در روابط میان مردم معاصر خود را بیان میکند.
اگر من فی المثل در هجو کوشمبنزد عقل کی معذور باشم
هوش مصنوعی: اگر من مثلاً در نقد و انتقاد کسی تلاش کنم، آیا عقل من میتواند در این کار عذر و بهانهای داشته باشد؟
کسی کم هجو باید گفتن آخرزاول خود ازان کس دور باشم
هوش مصنوعی: برای اینکه به کسی کممحلی کنم، باید در نهایت از بیاحترامی او دوری کنم.
نگردد سفله رنجور از شنیدنشمن از گفتن چرا رنجور باشم؟
هوش مصنوعی: چرا باید من از گفتن دچار دردسر شوم، در حالی که فرد کممایهای که از شنیدن این سخن رنج میبرد، هیچگاه نمیتواند از این رنج دور شود؟